เจ็บ...เจ็บ...เจ็บ |
|
ตอนแรกว่าจะอัพไดเรื่องนีน่าอายุครบ 1 ขวบ 4 เดือน (วันที่6ที่ผ่านมา) แต่ดันมีเรื่องเกิดขึ้นซะก่อน
วันอังคาร 8 มกราคม 2551 ประมาณเที่ยงๆ จู่ๆก็ไฟดับ ผ่านไปสัก 5 นาที ไฟก็ยังไม่มา ปกติที่บ้านเราไฟจะดับบ่อย แต่ดับครั้งละแป๊บๆ ไฟก็มา แต่คราวนี้ไฟไม่มาซะที หม่ามี้เลยโทรไปหาพ่อ พ่อบอกว่าลืมบอกว่าข้างล่างเค้ามีประกาศว่าวันนี้จะตัดไฟ 2 ชั่วโมง อ้าว!!! แย่เลย หม่ามี้ว่างั้นพานีน่าไปข้างนอกดีกว่า เลยโทรไปหาอาม่า นัดกันไปเดินโลตัสฆ่าเวลา เพราะเย็นนี้นี่กะหม่ามี้ต้องไปช่วยอาม่าเฝ้าร้านยาของอี๊(ป้า)พร ปกติเราจะไปกันสัปดาห์ละ 2 วัน คือวันอังคารกับวันศุกร์ ปกติพ่อก็จะไปกับเราด้วย แต่เผอิญวันนี้พ่อมีงานต้องกลับดึกเราเลยไปกันเอง
ไปเดินโลตัสได้เสื้อผ้านีน่ามานิดหน่อย เสื้อผ้าเด็กที่โลตัสเด๊วนี้น่ารักมากมายเลย ราคาก็ไม่แพง
ก่อนหน้านั้นอาม่าก็เพิ่งซื้อเสื้อผ้า Kitty ใน Central ให้นีน่าเอง ซื้อไปเยอะพอสมควรเลย เพราะใช้ส่วนลด 50% ขอบคุณอาม่ามั่กมากนะค่า
พอช้อปเสร็จเราก็เข้าไปเปิดร้านยากันตามปกติ วันนี้นีน่าก็ดื้อ ซนตามปกติ เหมือนจะมากกว่าปกติด้วย เพราะไม่มีพ่อคอยตามจับ นีน่าเลยเดินป่วนทั่วร้านเลย
พอสักทุ่มนึงอาม่ากับหม่ามี้เลยเตรียมตัวหม่ำข้าวเย็น หม่ามี้ก็ป้อนนีน่าไปด้วย แต่นีน่าก็กินคำนึงแล้วก็ไปเล่น ลูกค้าก็เข้าร้านมาเยอะมั่กมาก อาม่าเลยไปขายยา ส่วนหม่ามี้มือเลอะ เพราะกำลังแกะปลาให้นีน่าเลยนั่งอยู่ที่โต๊ะด้านใน
พอดีมีลูกค้า 2 คนหนุ่มสาวเพิ่งออกจากร้าน หม่ามี้ก็ได้ยินเสียงนีน่าร้องไห้ก็เข้าใจว่าร้องเพราะอยากตาม ลูกค้าออกไปข้างนอก แต่ก็เอ๊ะใจเพราะร้องแปลกๆ เลยวิ่งไปดู ปรากฏว่านิ้วนีน่าไปติดกับช่องระหว่างประตูกระจก ระหว่างที่หม่ามี้วิ่งไปที่ประตู ลูกค้าผู้หญิงก็เปิดๆปิดๆประตูอยู่นั่น นีน่าก็ยิ่งร้องโหยหวน พอหม่ามี้ไปถึงประตูผู้หญิงคนนั้นก็รีบเดินหนีไปเลย
หม่ามี้จำไม่ได้ว่าหม่ามี้ทำยังไงแต่รู้ว่าพอเอานิ้วนีน่าออกมาได้ ก็เห็นว่านิ้วนีน่า(นิ้วกลางและนิ้วนางมือขวา)ถูกบีบจนแบนมั่กมาก เลยบอกอาม่าให้เอาน้ำแข็งมาประคบ ประคบได้แป๊บเดียว เลือดก็พุ่งออกมา เช็ดเท่าไรก็ไม่หยุดซะที ไหลเยอะมั่กมาก หม่ามี้เองใจเสีย เริ่มโวยวายแล้วน้ำตาก็เริ่มจะไหล อาม่าบอกเข้มแข็งๆๆ ก็เลยพานีน่าไปคลินิคที่ใกล้ที่สุด ระหว่างทางเลือดก็ยังไหลอยู่ พอไปถึงคลินิคดีหน่อยที่เลือดหยุดไหลแล้ว ก็เลยทำแผล เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้หมอฟัง หมอเลยแนะนำให้ไปX-reyดีกว่า เพราะกลัวว่ากระดูกจะหัก
ก็เลยไปพญาไท3 ระหว่างทางหม่ามี้ก็ภาวนาอย่าให้นีน่าเป็นอะไรมากเลย ไปถึงก็เจอพ่อรออยู่พอดี(หม่ามี้นัดพ่อให้ไปเจอที่โรงบาล) ก็เลยพานีน่าไป X-rey โชคดีมั่กมากที่กระดูกไม่หัก แผลก็ไม่ลึกและใหญ่มาก แค่ทำแผลก็พอ พอรู้ผลหม่ามี้ก็เลยโล่งมั่กมาก แต่ก็ยังห่วงๆว่านีน่าจะปวดแผล แต่ตอนนี้นีน่าก็ใช้มือได้ปกติแล้ว คิดว่าน่าจะดีขึ้นในไม่ช้า นี่เป็นอุทาหรณ์ครั้งใหญ่ของบ้านเราเลย ปกตินีน่าโดนหนีบบ่อยมาก แต่ก็ไม่เป็นไร แต่ครั้งนี้ที่เป็นเยอะ ก็เพราะผู้หญิงคนนั้นเค้ามัวแต่เปิดๆปิด ๆประตู ถ้าเค้าเปิดค้างไว้หรือไม่ก็ปล่อยให้มันปิด แค่ไปดันให้รูระหว่างประตูกว้างขึ้นแค่นี้นิ้วก็ออกมาได้แล้ว แต่นี่เหมือนไปเปิดๆปิดๆทำให้บีบนิ้วไปกันใหญ่ แล้วหลังจากเกิดเหตุนีน่าร้องไห้ก็เดินหนีไปเลย ไม่มีมาดู มาขอโทษเลย ส่วนนึงหม่ามี้ก็คิดว่าหม่ามี้ผิดที่ไม่ดูแลนีน่าใกล้ชิดกว่านี้ แต่ก็อดโมโหในความแล้งน้ำใจของหญิงชายคู่นั้นไม่ได้
ปกติหม่ามี้เองเป็นคนที่ไม่กลัวเลือดเลยนะ แต่วันนี้เห็นแล้วใจหวิวๆ ยิ่งเวลาที่นีน่าร้องไห้ มันยิ่งเจ็บปวดทรมานใจมั่กมาก เพราะปกตินีน่าไม่เคยร้องไห้เพราะเจ็บมากขนาดนี้เลย นี่ร้องตั้งแต่ที่ร้านยาจนไปคลินิค จนออกจากคลินิคแล้วไปพญาไท3เลย ระหว่างนั่งรถอาม่าก็ปลอบนีน่าว่าไม่ต้องร้องน๊า ไม่เจ็บแล้วเนอะ นีน่าเลยพูดขึ้นมาว่า "เจ็บ...เจ็บ" แล้วก็ร้องจนหลับไปเลย รู้สึกเจ็บปวดหัวใจจนบรรยายไม่ถูก ได้แต่หวังว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก
นีน่าจ๋า หม่ามี้ขอโทษนะคะที่ดูแลนู๋ไม่ดี ต่อไปหม่ามี้จะระวังให้มากขึ้นนะคะ หม่ามี้กับพ่อรักนีน่ามากๆนะคะ
ปล.1 ตอนนี้แผลนีน่าเริ่มแห้งแล้วคะ โชคดีที่ไม่ปวดแผลเลย ตอนนี้กลับมาดื้อ ซนได้เหมือนเดิมแล้วคะ มีแต่ใจนุ้ยที่ยังหวิวๆกับเหตุการณ์วันนั้นอยู่เลย
ปล.2 รูปในไดวันนี้เป็นรูปก่อนเกิดเหตุการณ์นะคะ หลังจากวันนั้นยังไม่ได้จับกล้องเลย
|
Posted on Fri 11 Jan 2008 1:56 |
|
CalendarLast DiaryFavourite Diary
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
 |
 |
 |